Aktualności

piątek, 21.11.2014

Miłośnicy kosmosu

Zdarzało się już nam widzieć wiele interesujących rzeczy związanych z kosmicznymi pasjami, ale… paznokci pomalowanych na cześć wylądowania lądownika Philae na komecie Rosetta, to jeszcze nie spotkaliśmy!

 

DSC02104-1024x682

Autorka nietypowego manicure – Jenny, wspomniała, że jest pod wrażaniem odległości, jaką pokonał lądownik Philae i postanowiła uczcić to niesamowite osiągnięcie w sposób, jaki jest jej najlepiej znany. Zainteresowanym polecamy cały artykuł, w którym można m.in. przeczytać o technice wykonania takich zdobień i wykorzystanych materiałach.


Jak się okazało, o lądowaniu lądownika Philae na komecie Rosetta można również opowiedzieć, używając… klocków LEGO! Serdecznie zachęcamy do obejrzenia poniższego filmu!




Jesteśmy pod ogromnym wrażeniem inwencji pasjonatów misji kosmicznych. A może w Polsce też powstają podobne inicjatywy?


Źrodło: ESA, 10 Blank Canvases

środa, 19.11.2014

Święto GIS już dziś!

Dzisiaj rozpoczynają się obchody 15. Światowego Dnia Systemów Informacji Geograficznej. Z tej okazji w 19 miastach Polski przygotowano szereg wydarzeń połączonych z warsztatami. Mapę wszystkich miejsc, w których świętowany jest GIS Day można znaleźć tutaj.

 

Discovering the world through GIS

 

Warto wspomnieć, że wydarzenie to ma charakter globalny i odbywa się na całym świecie od 1987 roku w ramach Tygodnia Świadomości Geograficznej. Inicjatorami akcji byli National Geographic Society oraz firma Environmental Systems Research Institute (ESRI).


W Warszawie obchody GIS Day odbędą się w najbliższy piątek (21.11) pod hasłem „GIS – wymiary współczesności”. Organizatorem wydarzenia jest Koło Naukowe Geoinformatyki i Teledetekcji Uniwersytetu Warszawskiego, we współpracy ze Stowarzyszeniem Studentów Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej „GEOIDA”, Kołem Naukowym Gospodarki Przestrzennej Politechniki Warszawskiej, Studenckim Kołem Naukowym Gospodarki Przestrzennej, Studenckim Kołem Naukowym „GISowcy” ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, Studenckim Kołem Naukowym GeoPixel Wojskowej Akademii Technicznej im. J. Dąbrowskiego, Szkołą Główną Służby Pożarniczej oraz Centrum Badań Kosmicznych PAN.


Zachęcamy również do zapoznania się z programem GIS Day w Warszawie!

 

Źródło: GIS Day

wtorek, 18.11.2014

Zobrazowania znad Sahary

Poniższe zdjęcie zostało wykonane nad południowo zachodnią Algierią w samym środku pustyni Sahara. Japoński satelita ALOS wykonał to zdjęcie 28 stycznia 2011 roku.

 

Sahara desert Algeria

 

Wysoka temperatura i brak wody powodują, że obszar ten jest bardzo nieprzyjazny, dlatego obserwacje satelitarne stanowią najlepszą metodą monitoringu tego typu środowisk na dużą skalę.


Satelity dostarczają informacji o ekosystemach pustyni i ich ekspansji, a także o obszarach zagrożonych degradacją, erozją i pustynnieniem gleb. Dane z sensorów wspierają również gospodarkę wodną na suchych, niezamieszkałych terenach oraz pomagają śledzić i przewidywać występowanie burz piaskowych.


Satelitarne zobrazowania pustyń są prawdopodobnie najbardziej fascynującymi danymi ze względy na różnorodność i nienaruszony stan tych krajobrazów, co prowadzi do pozyskiwania unikalnych i efektownych scen.


Na zobrazowaniu, duża powierzchnia skał występuje w postaci purpurowych pasów, rozciągających się po prawej stronie. W tej części widoczne są również ślady erozji rzecznej świadczące o występowaniu w przeszłości dużych ilości opadów na tym obszarze. Obecnie odnotowuje się tutaj średnio 10 mm opadów rocznie.


Wydmy ukształtowane przez wiatr widoczne są w lewej części zobrazowania. Obszar w dolnej części obrazu jest bardziej jednolity i charakteryzuje się występowaniem drobnej, punktowej roślinności.


W południowej części zobrazowania położony jest Park Narodowy Tassili n'Ajjer, który słynie ze sztuki jaskiniowej. Rysunki i ryciny przedstawiają kulturę i środowisko z czasów, gdy warunki klimatyczne były bardziej korzystne dla działalności człowieka. Malowidła te zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.


Źródło: ESA

niedziela, 16.11.2014

Morze Martwe z satelity

Dead Sea Middle East

Powyższe zdjęcie z dnia 4 lipca 2013, wykonane przez satelitę Landsat-8, przenosi nas nad region Środkowego Wschodu, nieopodal doliny Jordanu, biegnącej z kierunku północnego na południe.


Najbardziej rzucającym się w oczy punktem jest Morze Martwe - najniższy punkt na powierzchni Ziemi, położony 420 m poniżej poziomu morza. Ekstremalnie wysokie zasolenie sprawia, że w wodach tych nie mogłyby przetrwać ryby, ale można spotkać tutaj inne organizmy żywe, jak grzyby i bakterie.


Rzeka Jordan stanowi główne źródło wód dopływających do Morza Martwego, które z kolei jest zbiornikiem bezodpływowym.. Poziom wód pozostaje jednak stały, na skutek zmiany kierunku wód dopływających.


Zielony obszar widoczny na południu Morza Martwego stanowi olbrzymi kompleks ewaporacyjnych stawów wykorzystywanych do produkcji chlorków sodu i innych soli na cele przemysłowe oraz spożywcze. Pomiędzy stawami dostrzec można Półwysep Lisan, który dzieli je na dwie odrębne części.


Na pozostałej części zobrazowania dostrzec można zabudowane obszary jak Amman – stolicę Jordanu, położoną w górnej części po prawej stronie i Jeruzalem w pobliżu zielonych wzgórz na zachód od Morza Martwego. Bardziej na zachód widoczne są zielone pasy obszarów rolniczych zlokalizowanych na przybrzeżnych równinach wraz z Tel Avivem na wybrzeżu Morza Śródziemnego.


W lewym dolnym rogu zobrazowania, można łatwo dostrzec granicę pomiędzy Izraelem i Strefą Gazy dzięki różnicom w stosowanych praktykach rolniczych.


Źródło: ESA

środa, 12.11.2014

Kosmiczna podróż

Jesteś ciekawy jak austronauci widzą świat z perspektywy statku kosmicznego? Wybierz się w wirtualną podróż poprzez gleby czerwone Afryki i błękitne wody oceanów. Zobacz film zmontowany z 80 GB zdjęć kosmicznych i przeżyj niesamowitą przygodę przed ekranem własnego komputera!

 

Astronaut - A journey to space from Guillaume JUIN on Vimeo.

 

Film został przygotowany przez Guillaume JUIN NASA

 

Źródło: Guillaume JUINEarth Science and Remote Sensing Unit

czwartek, 06.11.2014

Mapowanie zasobów węgla organicznego w glebie – aktualne dane

Wspólne Centrum Badawcze (Joint Research Centre) opublikowało ostatnio najbardziej aktualne dane o węglu organicznym w górnej warstwie gleby w skali europejskiej.

 

Map top soil organic carbon

Mapa powstała w odpowiedzi na wzrastające zapotrzebowanie na dokładne dane o zasobach węgla organicznego w glebie na cele modelowania środowiskowego i klimatycznego w skali globalnej. Jako największy, lądowy zasób węgla, gleba odgrywa kluczową rolę w regulacji procesów przyczyniających się do zmian klimatu. Badacze gleb pobierają głównie punktowe dane, podczas gdy zachodzi potrzeba pozyskiwania danych ciągłych przestrzennie, np. w postaci map.

 

Mapy te zostały utworzone poprzez zastosowanie cyfrowych technik mapowania gleb dla pierwszej europejskiej zharmonizowanej i zgeometryzowanej bazy danych o górnej warstwie gleby (0-20 cm), która pochodzi z projektu LUCAS. Niepewności prognoz zawartości organicznego węgla oszacowano za pomocą modelu. Okazuje się, że większe niepewności występują w północnych szerokościach geograficznych, wśród mokradeł, torfowisk i wrzosowisk, natomiast małe niepewności zidentyfikowano na polach uprawnych.

 

Materia organiczna, która zwykle zawiera ok. 58% węgla organicznego, składa się z częściowo zbutwiałych pozostałości roślinnych, mikroorganizmów oraz produktów wzrostu i rozkładu bakterii. Jest ona kluczowym składnikiem gleby, który wpływa na jej strukturę, stabilność, dostępność składników pokarmowych, retencję wody i odporność. Dzięki tym właściwościom, gleby mają znaczenie w kształtowaniu dynamiki i usług ekosystemów istotnych dla działalności człowieka, takich jak produkcja żywności czy działania zapobiegające degradacji gleby.

 

Źródło: Joint Research Centre

wtorek, 04.11.2014

Magia wulkanu Taranaki

Egmont National Park New Zealand

Na zdjęciu satelitarnym widoczny jest Park Narodowy Egmont położony na Wyspie Północnej w Nowej Zelandii. Zdjęcie zostało pozyskane 6 marca 2013 roku przez koreańskiego satelitę Kompsat-2.


Parki narodowe chronią obszary leśne przed działalnością człowieka, która przyczynia się do degradacji siedlisk i wylesienia. Granica między obszarami chronionymi i niechronionymi jest zazwyczaj dobrze widoczna na zobrazowaniach satelitarnych. Także i w tym przypadku jest ona wyraźna pomiędzy zielonymi, gęsto zalesionymi terenami, a sąsiadującym krajobrazem rolniczymi.


Po raz pierwszy obszar ten został objęty ochroną w 1881 roku w promieniu 9,6 km od szczytu góry. Dzięki występowaniu intensywnych opadów i łagodnemu nadmorskiemu klimatowi, wyrósł tutaj bujny las tropikalny, stanowiący dom dla unikalnych gatunków roślin.


Szczyt widoczny w centralnej części parku nosi dwie nazwy: Góra Egmont i Góra Taranaki.Taranaki jest oryginalną nazwą nadaną przez rdzenną ludność Māori. Z kolei nazwa Egmont została nadana w 1770 roku przez odkrywcę Jamesa Cook’a na cześć Johna Perceval’a, drugiego hrabii Egmontu. Wiele miejsc w Nowej Zelandii oficjalnie posiada podwójne nazwy lub, jak w tym przypadku, alternatywne nazwy w językach Māori i angielskim.


Góra jest uważana za aktywny wulkan, pomimo, że pozostaje on uśpiony od ok. 150 lat. Według mitologii Maorysów, Taranaki znajdował się ponad 100 km dalej na wschód w pobliżu innych dużych wulkanów. Pewnego dnia, w walce o żeńską górę Pihanga, Taranaki poniósł klęskę i uciekł na zachód, po drodze rzeźbiąc koryto rzeki Whanganui. Kiedy szczyt górski pokrywają chmury i mgła, powszechnie uważa się, że Taranaki płacze za Pihangą.

 

Źródło: ESA

poniedziałek, 27.10.2014

Konflikt w Darfurze z perspektywy satelity

Poniższe zdjęcie zostało wykonane przez koreańskiego satelitę Kompsat-2 na początku lutego 2013 roku. Prezentuje ono obszar położony w zachodnim regionie Sudanu – Darfurze, na południe od miasta Nyala.

Southern Darfur Sudan

Wadi Nyala przepływa przez centralną część zobrazowania, otoczona przez tereny rolnicze. Na północy dostrzec można proste linie kolejowe.


Miasto Nyala, położone na północnym wschodzie (niewidoczne na zdjęciu), dawniej odgrywało rolę obozu koczowniczego, ale wraz z pojawieniem się kolei przeżyło prawdziwe ożywienie gospodarcze. W czasach suszy i konfliktów, populacja mieszkańców wzrosła, gdyż ludzie zaczęli migrować do miasta.


Zdjęcia satelitarne mogą być pomocne w identyfikacji zasobów wodnych, a także wspierać zrównoważony rozwój obszarów zurbanizowanych. Podczas konfliktów, mogą być one również wykorzystywane w celu znalezienia dogodnej lokalizacji dla obozów uchodźców poprzez identyfikację miejsce, gdzie np. dostępne są zasoby wodne.


W lewej górnej części zobrazowania, dostrzec można tysiące małych struktur obozu Kalma, który jest domem dla wielu przesiedleńców wewnętrznych, którzy uciekli z kraju w trakcie konfliktu w Darfurze.

 

Źródło: ESA

piątek, 24.10.2014

Warsztaty o technologiach satelitarnych i Programie Copernicus - zadecyduj o tematach sesji!

NEREUS-LOGObleu-fond blanc

W imieniu Europejskiej Sieci Regionów Wykorzystujących Technologie Kosmiczne (NEREUS) zapraszamy przedstawicieli władz regionalnych i lokalnych do udziału w europejskich konsultacjach online.


Konsultacje online kierujemy w szczególności do pracowników szczebla kierowniczego oraz specjalistów odpowiedzialnych za realizację zadań w zakresie ochrony środowiska, planowania przestrzennego, zarządzania kryzysowego, bezpieczeństwa. Ich celem jest poznanie rzeczywistych potrzeb użytkowników w zakresie wykorzystania aplikacji i usług sektora kosmicznego, a tym samym wybór zagadnień, jakie ostateczne zostaną poruszone w trakcie warsztatów.


Wypełnienie krótkiego kwestionariusza zajmuje od 3 do 5 minut. W formularzu przedstawiono 12 głównych obszarów zastosowania danych Programu Copernicus. Spośród nich należy wybrać 3 kluczowe w odniesieniu do zadań realizowanych przez Państwa instytucję.


Kwestionariusz (w języku polskim) można znaleźć pod adresem:
http://www.nereus-regions.eu/Konsultacje_Online


Konsultacje odbywają się w ramach projektu “Zwiększenie poziomu wykorzystania danych Programu Copernicus wśród władz lokalnych i regionalnych poprzez dedykowane warsztaty tematyczne (Improving Copernicus take-up among local and regional authorities (LRAs) via dedicated thematic workshops)”. Jego celem jest rozszerzenie wiedzy na temat Programu Copernicus wśród przedstawicieli poszczególnych regionów Europy, a także szczegółowa identyfikacja potrzeb władz lokalnych i regionalnych, korzystających z dostarczanych produktów i usług. Partnerem projektu jest Europejska Agencja Kosmiczna (ESA).
W imieniu realizatorów projektu dziękujemy za wypełnienie ankiety!

 

Centrum UNEP/GRID-Warszawa zostało rekomendowane przez Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego, partnera sieci NEREUS, do pełnienia funkcji Regionalnego Punktu Kontaktowego (RCO Mazovia). Zadaniem RCO jest m.in. promocja wykorzystania technologii satelitarnych wśród pracowników administracji publicznej.

 

Źródło: NEREUS

wtorek, 21.10.2014

Jak Copernicus wspiera interwencje kryzysowe?

Od lutego 2014 roku, zachodnia Afryka zmaga się z największą epidemią eboli w historii. Pomimo, że wirus może być przenoszony jedynie poprzez bezpośredni kontakt z wydzielinami chorego, pracownicy służby zdrowia, członkowie rodzin i inne osoby będące w bliskim kontakcie z chorymi i zmarłymi pacjentami są szczególnie narażeni na zachorowanie. Na walkę z chorobą Komisja Europejska przeznaczyła 180 milionów euro. Fundusze te mają pomóc zatrzymaniu rozprzestrzeniania się epidemii i szybkiemu dostarczania pomocy medycznej do zainfekowanych regionów. W Europie podejmowane są restrykcyjne środki, które mają zapobiec wybuchowi epidemii tego wirusa.

ebola casecountrycount v2.0

Dane satelitarne pomagają zidentyfikować obszary podatne na pojawianie się i rozprzestrzenianie takich chorób jak ebola, malaria, zapalenie opon mózgowych czy gorączka tropikalna. Poprzez monitorowanie pokrycia terenu oraz parametrów wód, wiatru i pyłów, satelity wspierają gotowość, systemy wczesnego ostrzegania, obserwacji i szybkiego reagowania wybuchów epidemii. W przypadku eboli, satelity pomagają zidentyfikować obszary, na których potencjalnie może pojawić się wirus. Są to obszary miejskiego osadnictwa otoczone przez gęste lasy tropikalne i uprawy palm olejowych. Są one potencjalnie atrakcyjne dla owocożernych nietoperzy – głównych nosicieli wirusa.

 

Satelity dostarczają dokładnych i regularnych informacji w formie referencyjnych map pokrycia terenu, które mogą być zestawiane z danymi statystycznymi (zdjęcie). Co więcej, satelity pomagają planować i nadzorować operacje logistyczne prowadzone w ramach zarządzania kryzysowego, mające na celu powstrzymywanie rozprzestrzeniania eboli.

 

Źródło: Program Copernicus, ESA

Aktualności

11.01.2017

UNEP/GRID-Warszawa członkiem-założycielem EU Copernicus Academy Network

W połowie grudnia 2016 roku Komisja Europejska uruchomiła inicjatywę...
16.11.2016

Po raz 18. świętujemy GISday

Dziś Międzynarodowy Dzień Systemów Informacji Geograficznej. W tym roku...
29.09.2016

Wielki finał misji Rosetta

W najbliższy piątek, 30 września, swoją misję zakończy europejska sonda...

Sonda

Który z satelitów misji Sentinel będzie przeznaczony do monitorowania obszarów morskich?

Sentinel 1 - 0%
Sentinel 2 - 0%
Sentinel 3 - 60%
Sentinel 4 - 40%
Sentinel 5 - 0%

Kontakt

Lider projektu

Centrum UNEP/GRID-Warszawa
Zakład Narodowej Fundacji
Ochrony Środowiska
ul. Sobieszyńska 8
00-764 Warszawa
tel. (22) 840 66 64
faks 22 851 62 01
www.gridw.pl


Kontakt w sprawie projektu

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Realizacja projektu Współpraca Projekt realizowany ze środków
UNEP/GRID-Warszawa       
IGiK                  

ESA