Aktualności

czwartek, 16.10.2014

Jak epoka człowieka zmieniła naszą planetę?

Od wylesiania poprzez meliorację, aż do zubożenia gatunkowego – ekspansja populacji ludzkiej dramatycznie zmieniła wygląd Ziemi. Interaktywne mapy zestawione razem z bogatą gamą zdjęć satelitarnych i innych zbiorów danych stworzyły atlas oddziaływania antropogenicznego na naszą planetę. Żeby zobaczyć skutki w skali regionalnej wystarczy przybliżyć do wybranego obszaru lub kliknąć w wyselekcjonowane przykłady. Do mapy dołączono także galerię międzynarodowych wyginięć gatunkowych oraz wirtualną podróż przez obszary chronione na całym świecie.

 

 

Równocześnie działa kilka projektów, których celem jest zarówno zwiększenie odporności gatunkowej na zmiany zachodzące na świecie, jak i skierowanie ludzkiej działalności na bardziej bezpieczne i zrównoważone tory. Mapy odkrywają również innowacje, jakie funkcjonują w wybranych miejscach w obrębie Stanów Zjednoczonych, jak np. dedykowane ścieżki rowerowe czy zielone dachy.

 

Źródło: Smithsonian.com

poniedziałek, 13.10.2014

Roponośne piaski Kanady

Zdjęcie zostało wykonane z satelity Landsat-8 w dniu 13 kwietnia i obejmuje dystans ponad 350 km z północy na południe, w całości pokrywając kanadyjską prowincję Alberta.

 

Alberta Canada 1

Na północy znajdują się niebieskie wody jeziora, przeplatane rzekami i strumieniami. Obszar ten tworzy największą na świecie śródlądową deltę rzeki, gdzie rzeki Peace i Athabasca zbiegają się w rzekę Slave i jezioro Athabasca (zbiornik wodny widoczny w prawym górnym rogu).


Jezioro Claire po lewej stronie jest również częścią tego systemu deltowego. Położone jest ono wewnątrz największego w Kanadzie Parku Narodowego Bizona Leśnego.


W dolnej części zobrazowania dostrzec można część szerszego obszaru znanego, jako roponośne piaski Kanady. Jest to największy na świecie magazyn surowego bituminu, który może być przetwarzany do surowej ropy poprzez technologię ekstrakcji oleju z soli z wykorzystaniem środków chemicznych.


Lasy borealne pokrywają blisko połowę powierzchni prowincji, ale ok. 20% z nich zostało zniszczonych przez kopalnie odkrywkowe. Niektóre widoczne są w prawym dolnym rogu. Oprócz deforestacji, ta działalność powoduje zanieczyszczenia i uniemożliwia zasiedlanie preferowanych siedlisk przez dzikie gatunki.


To zdjęcie jest jednym z ponad 130 zobrazowań satelitarnych, wystawionych do 2 listopada w Palazzo delle Esposizioni w Rzymie.


Kolekcja jest częścią wystawy „'My Planet from Space: Fragility and Beauty”. Jej celem jest podróż do najpiękniejszych miejsc na Ziemi, pokazując tym samym kruchość naszej planety i zmian w niej zachodzących pod wpływem działań człowieka i zmieniającego się klimatu.


Chcesz wiedzieć więcej? Odwiedź stronę internetową Palazzo delle Esposizioni website.


Źródło: ESA

piątek, 10.10.2014

Skandynawskie światła

europe dnb 2012 lrg

Czy wiesz, które kraje zużywają najwięcej energii elektrycznej na osobę? Pewnie domyślasz się, że na samym szczycie listy Światowego Banku powinny znaleźć się Stany Zjednoczone, ale obecnie prym wiodą kraje skandynawskie. Irlandczycy zużywają w ciągu roku średnio 52 374 kilowatogodzin na osobę, Norwegowie 23 174 kilowatogodzin, Finowie 15 738 kilowatogodzin i najmniej Szwedzi, bo 14 030 kilowatogodzin. Amerykanie nie są wcale daleko za nimi, gdyż ich zużycie energii elektrycznej wynosi 13 246 kilowatogodzin na osobę. Dla porównania, Japonia zużywa 7 848 kilowatogodzin.


Zdjęcie jest częścią globalnej kompozycji złożonej z danych pozyskanych przez satelitę Suomi NPP w 2012 roku. Uzyskanie widoku Ziemi nocą było możliwe dzięki kanałowi „dzień-noc” instrumentu VIIRS (ang. Visible Infrared Imaging Radiometer Suite). Na zdjęciu dostrzec można światła głównych miast krajów skandynawskich: Sztokholmu (905 184 mieszkańców), Oslo (634 463 mieszkańców), Helsinki (614 074 mieszkańców) i Reykjavik (121 490 mieszkańców).


Liczba wskaźników jest odpowiednia dla wysokiego poziomu zużycia energii elektrycznej w państwach skandynawskich. Szczególnie Norwegia i Islandia stanowią domy energochłonnych sektorów przemysłowych. Trzy islandzkie huty aluminium są największymi konsumentami energii w tym kraju. Chociaż nie są one dostrzegalne na powyższym zdjęciu Islandii, razem huty zużywają ponad pięciokrotnie więcej energii niż wszyscy mieszkańcy kraju.

 

Norwegia charakteryzuje się wyższym wskaźnikiem niż Szwecja czy Finlandia, ponieważ jej mieszkańcy wykorzystują więcej energii do ogrzewania wody i domów niż ich sąsiedzi. Pomimo wysokiego wskaźnika konsumpcji, produkcja energii elektrycznej w krajach skandynawskich jest oparta głównie o odnawialne źródła energii i tym samym dostarcza do atmosfery małych ilości gazów cieplarnianych.


Źródło: NASA Earth Observatory

środa, 08.10.2014

Nowe narzędzia do analizy danych z satelitów Sentinel

Satelity misji Sentinel pierwotnie były budowane w celu dostarczania informacji na potrzeby usług środowiskowych europejskiego Programu Copernicus. Obecnie są one wykorzystywane, by zwiększyć nasze naukowe zrozumienie procesów zachodzących na Ziemi. Aby naukowa eksploatacja była jeszcze łatwiejsza, Europejska Agencja Kosmiczna udostępniła trzy oprogramowania narzędziowe. Dodatkową ich zaletą jest fakt, że są one otwarte.

 

Sentinel toolbox

 

Każdy pakiet dostarcza pełnego zestawu narzędzi, umożliwiających wykorzystanie produktów z satelitów Sentinel. Dodatkowo, wspierają one wykorzystanie archiwalnych danych z innych misji ESA, jak ERS, Envisat i SMOS.


Te nowe pakiety narzędziowe będą wdrażane stopniowo. W związku z tym, trzeba liczyć się z kilkoma udostępnieniami dla użytkowników. Każde takie udostępnienie będzie wzbogacało oprogramowanie o dodatkowe funkcje i możliwości przetwarzania.


Co więcej, dostarczają one bibliotek „open source”, dzięki czemu użytkownicy mogą aktywnie włączyć się w ich dalszy rozwój poprzez przegląd kodów źródłowych, pisanie ścieżek i podłączanie modułów. Wszystko po to, by finalnie programy były bardziej przyjazne w obsłudze.


Zgodnie z polityką wolnych i otwartych danych, z pakietów narzędziowych dedykowanych misjom Sentinel, można korzystać bezpłatnie.


Źródło: ESA

poniedziałek, 06.10.2014

Sentinel-1A w pełni operacyjny

Wraz z całkowitym oddaniem Sentinela-1A (na zdjęciu) i transferem satelity do zespołu odpowiedzialnego za jego eksploatację, dane pozyskiwane przez niego są dostępne od dzisiaj dla wszystkich. Oznacza to początek operacyjnego życia satelitów, dostarczających danych radarowych dla szeregu różnych aplikacji wykorzystywanych w takich obszarach, jak środowisko wodne, powierzchnie lodu, detekcja zmian i zarządzanie kryzysowe.

 

Sentinel-1

Wystrzelony 3 kwietnia, Sentinel-1A został całkowicie oddany 23 września – oznacza to, że zarówno satelita wraz z instrumentami, jak i procedury gromadzenia i przetwarzania danych, pracują prawidłowo.


Od teraz, satelita będzie dostarczał danych radarowych we wszystkich obszarach usług operacyjnych i badań naukowych. Będzie on również nadal monitorowany, sterowany i kontrolowany z Centrum Operacji Kosmicznych ESA w Darmstadt w Niemczech.


Sentinel–1 – konstelacja złożona z dwóch satelitów – jest pierwszą przedstawicielką tej serii. Konstelacja wykorzystuje zaawansowany radar, który umożliwia dostarczanie danych o powierzchni Ziemi, niezależnie od warunków pogodowych i pory dnia. Planowane jest ulepszenie misji Sentinel, poprzez wystrzelenie w 2016 roku bliźniaczego satelity Sentinel-1B.


Źródło: ESA

środa, 01.10.2014

Sentinel-1A nad Grecją

Attica peninsula Greece

Grecka aglomeracja w Attyce wraz z Atenami zostały uchwycone na zdjęciu radarowym wykonanym przez satelitę Sentinel-1A w dniu 22 kwietnia.


Ateny zlokalizowane są w regionie centralnej równiny, otoczonej przez trzy ogromne góry. Najwyższą z nich jest góra Parnitha na północy o wysokości ponad 1420 m. Większość gór stanowi park narodowy, jednak tereny te uległy dużym zniszczeniom w 2007 roku na skutek pożaru, który ogarnął miasto.


Po lewej stronie zobrazowania, jasne refleksy radarowe ze statków kropkują Zatokę Sarońską. Zjawisko to widoczne jest w pobliżu miast portowych, a w szczególności głównego greckiego portu w Pireusie.


Po prawej stronie dostrzec można pasy startowe lotniska w Atenach. Gładkie powierzchnie, jak właśnie pasy startowe na lotnisku czy woda, łatwo zidentyfikować na zdjęciach radarowych, ponieważ są ciemne. To sprawia, że zobrazowania radarowe znajdują zastosowanie szczególnie w monitoringu zasobów wodnych lub zasięgów wód powodziowych – informacji użytecznej dla służb ratunkowych.


Źródło: ESA

poniedziałek, 29.09.2014

Przecierając szlaki misji węglowej

Latem naukowcy spotkali się w Kalifornii, by przetestować nowe metody pomiaru gazów cieplarnianych. Te wspólne działania pokazują, czy kandydat na satelitę misji CarbonSat Europejskiej Agencji Kosmicznej jest w stanie nie tylko identyfikować źródła dwutlenku węgla i metanu, a także jak rozprzestrzeniają się one w atmosferze.

 

misja-weglowa

Metodyka oparta jest o wykonywanie bardzo szczegółowych zobrazowań, wykorzystując spektrometr absorpcyjny – innowacyjne podejście w pomiarach tych dwóch, silnie oddziaływujących gazów.

 

Ta nowatorska technika może pozwala lepiej zrozumieć źródła dwutlenku węgla i metanu, zarówno pochodzenia naturalnego, jak i antropogenicznego.

 

CarbonSat być może niedługo stanie się ósmą misją „Earth Explorer”. Jako element rozwoju CarbonSata, wykonywane są kampanie pomiarowe z wykorzystaniem sensorów lotniczych, których zadaniem jest sprawdzenie metodyki pomiaru.

 

Źródło: ESA

piątek, 26.09.2014

POLSA jednak w Gdańsku!

Pomimo wcześniejszych rekomendacji, odnośnie odrzucenia poprawek ustawy o Polskiej Agencji Kosmicznej naniesionych przez Senat w sierpniu, dziś rano Sejm je zaakceptował. Oznacza to, że Polska Agencja Kosmiczna będzie miała swoją siedzibę w Gdańsku. Przypomnijmy, iż pierwotnie miejscem tym miała być Warszawa.

 

Poprawka nie zostałaby przyjęta, gdyby za jej odrzuceniem opowiedziało się 223 posłów. Tymczasem zdania na ten temat były bardzo podzielone, ponieważ zarówno za jej przyjęciem, jak i odrzuceniem głosowało 220 posłów. Od głosu wstrzymało się 4 posłów.

 

Wobec decyzji pojawiło się już wiele zarzutów. Mówi się, że w tej sytuacji POLSA nie będzie mogła w pełni realizować swoich zadań.

 

Zapewne niedługo negatywne głosy ucichną, a My tymczasem gratujemy Gdańskowi już dziś!

 

Źródło: PAP

środa, 24.09.2014

Rzut oka na Helsinki

Helsinki Finland

W naszych “Geoserwisach” ponownie zobrazowanie z japońskiego satelity ALOS.


Zdjęcie wykonane 28 czerwca 2009 roku prezentuje stolicę i największe miasto Finlandii – Helsinki, położone tuż przy brzegach Zatoki Fińskiej.


Zatoka ta jest najbardziej wysuniętą na wschód zatoką Bałtyku i rozciąga się aż do Petersburga w Rosji. Jej wody są stosunkowo płytkie. Średnia ich głębokość wynosi ok. 38 m, natomiast głębokość maksymalna sięga ok. 100 m. Zimą, zazwyczaj w styczniu, wody zatoki zamarzają i pozostają w tym stanie mniej więcej do kwietnia.


Satelity odgrywają ważną rolę podczas tegorocznego sezonu żeglarskiego, ponieważ dostarczają informacji, umożliwiających nawigację lodołamaczy poprzez zamarznięte wody.


Zlokalizowane na koniuszku półwyspu i liczące niespełna 300 wysp Helsinki nie są gęsto zaludnione w porównaniu do innych europejskich stolic i charakteryzują się dużą liczbą terenów zieleni. Przez centrum miasta z południa na północ biegnie 10 km park leśny, w którym panują doskonałe warunki do uprawiania sportów na świeżym powietrzu.

 

W tym roku park obchodzi 100-lecie istnienia, które było hucznie świętowane poprzez szereg atrakcji, jak np. piesze wędrówki, konkurs fotograficzny i inne wydarzenia.

 

Na północy miasta można dostrzec pasy startowe lotniska w Helsinkach. Z kolei ogromny, ciemnozielony obszar w kierunku zachodnim od miasta to Park Narodowy Nuuksio.

 

Źródło: ESA

piątek, 19.09.2014

Satelita ALOS nad jeziorem Gairdner

Lake Gairdner

Jezioro Gairdner położone w środkowej części Australii Południowej zostało uchwycone na zdjęciu wykonanym przez japońskiego satelitę ALOS w dniu 1 grudnia 2009 roku.

 

Park Narodowy Jezioro Gairdner, którego granice obejmują pobliskie jeziora Everard i Harris, został utworzony w 1991 roku ze względu na swoje wartości przyrodnicze i występowanie ważnych, dzikich siedlisk.


Podczas lata obszar ten charakteryzuje się suchym i gorącym klimatem, ale wiosną znów pojawia się woda, co sprawia, że miejsce to jest chętnie odwiedzane przez obserwatorów ptaków. Jednak, nie tylko interesujące gatunki ptaków można tutaj dostrzec. Na obszarze tym występują również rude i szare kangury, emu oraz dzikie wielbłądy.


Gdy nadchodzą wezbrania, Gairdner staje się największym słonym jeziorem w Australii, o długości ponad 160 km i szerokości 48 km. Jednak, gdy nadejdzie susza, ogromny zbiornik solny przyciąga zawodników sportów motorowych, próbujących ustanowić nowe rekordy prędkości na corocznym wydarzeniu „Speed Week”.


Zdjęcie jeziora zostało wykonane w trakcie suszy, kiedy ma ono postać solnej skorupy przylegającej do dna. Wyspy widoczne są jako ceglaste plamy.

 

Źródło: ESA

Aktualności

11.01.2017

UNEP/GRID-Warszawa członkiem-założycielem EU Copernicus Academy Network

W połowie grudnia 2016 roku Komisja Europejska uruchomiła inicjatywę...
16.11.2016

Po raz 18. świętujemy GISday

Dziś Międzynarodowy Dzień Systemów Informacji Geograficznej. W tym roku...
29.09.2016

Wielki finał misji Rosetta

W najbliższy piątek, 30 września, swoją misję zakończy europejska sonda...

Sonda

Czy korzystasz w swojej pracy ze zdjęć satelitarnych?

Tak, bardzo często - 47,4%
Tak, ale tylko czasami - 18,4%
Nie, ale korzystam ze zdjęć lotniczych/ortofotomapy - 18,4%
Nie, nie korzystam - 15,8%

Kontakt

Lider projektu

Centrum UNEP/GRID-Warszawa
Zakład Narodowej Fundacji
Ochrony Środowiska
ul. Sobieszyńska 8
00-764 Warszawa
tel. (22) 840 66 64
faks 22 851 62 01
www.gridw.pl


Kontakt w sprawie projektu

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Realizacja projektu Współpraca Projekt realizowany ze środków
UNEP/GRID-Warszawa       
IGiK                  

ESA